Koniu krzywy, koniu siwy, Ozdobiony łachem grzywy, Kocham zawiew zmydlonych twym potem rzemieni

 

I oddech, juchą polnej dymiący zieleni

Łeb kościaty, ale krewki

Z wargą miękką, jak pierś dziewki,

 

Koniu smutny aż do śmierci

Z białą pręgą lejc na szerci,

Zaprzyjaźnij się ze mną,

jak to czynisz z wołem,